ஒருநாள் தன் அப்பாவுடன் மேலத்தெரு வழியாக நடந்து செல்லும் போது அங்கே ஒரு சிறுவனும் அவனின் தந்தையும் செருப்பு அணிந்து கொண்டு செல்வதைப் பார்க்கிறான். அந்தப் பகுதியில் இருக்கும் அனைத்து வீட்டின் வாசல்களிலும் செருப்பு கிடக்கிறது. அதைக் கண்டு தன் தந்தையிடம் ," நாம மட்டும் ஏம்பா செருப்பு போடுறது இல்லை" அப்டின்னு கேட்கிறான். அதுக்கு அவன் தந்தை ," நாம் செறுப்பு போடனும்னா மேலத்தெருவில பொறந்து இருக்கனும்" என சொல்கிறார். உடனே செருப்பு தைக்கும் தன் தாத்தாவிடம் சென்று, " நாம் ஏன் தாத்தா செருப்பு போடக்கூடாது" என கேட்க, அதற்கு அவர், " நாம வாங்கிவந்த வரம் அப்படி ராசா. நாம செருப்பு தைக்கத்தான் முடியும் போட முடியாது” என சொல்கிறார்.

இந்த பதிலில் திருப்தி அடையாத அவன் மேலத்தெரு கோயில் மேடையில் அமர்ந்திருக்கும் சிலரிடம் சென்று நாங்க மட்டும் ஏன் செருப்பு போடக்கூடாது எனக் கேட்க, அவர்கள் கீழ்சாதி நாயிக்கி செருப்பு கேக்குதோ எனச்சொல்லி அவனை அடித்து விரட்டிவிடுகிறார்கள். அவன் தூங்கும் போதெல்லாம் கனவில் செருப்பு தான் வருகிறது. வளந்து பெரியவன் ஆகிறான். ஒருநாள் தோட்டத்தில் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது அவன் வாழும் சேரியைச் சார்ந்த ஒருவர் ராணுவ சீறுடையில் காலில் ஷூ மாட்டிக்கொண்டு வருகிறார். அவரை ஆச்சரியமாகப் பார்க்கும் இவன் அவரிடம் விவரம் கேட்க, செருப்பு போட வேண்டும் என்பதற்காகவே ராணுவத்தில் சேருகிறான். பயிற்சி முடிந்து அவனுக்கு ஷூ வழங்கப்படுகிறது. அதை பார்த்து ஆனந்தக் கண்ணீர் வடிக்கிறான். விடுப்பில் ஊருக்கு வந்து, தான் எந்த தெரு வழியாக செருப்பு போட்டு நடக்கக்கூடாது என சொன்னார்களோ அதே தெருவில் காலில் ஷூ சத்தமிட ஓடுகிறான். அப்போது முன்னாளில் அவனைத் தாக்கிய அதே மேலத்தெருவினர் இவனைப் பார்த்து மிரண்டு போய் நிற்க அவர்களை ஏளனப் பார்வை பார்ப்பதோடு படம்முடிகிறது.

அழகிய பெரியவன் என்ற புரட்சிகர எழுத்தாளர் எழுதிய “குறடு” என்ற சிறுகதை குறும்படமாக்கப் பட்டிருக்கிறது. இதை இயக்கியிருப்பவர் பொன்.சுதா அவர்கள். மிக நேர்த்தியான திரைக்க‌தையமைப்பு. கேமிரா செல்போன் வைத்திருப்பவர்கள் எல்லாம் தங்களை இயக்குனர்கள் என சொல்லிக்கொள்ளும் இந்தக் காலத்தில் இன்னமும் உதவி இயக்குனராக இருக்கும் பொன்.சுதா அவர்கள் தமிழ்த்திரையுலகத்திற்கு கிடைக்கப் போகும் ஒரு சிறந்த இயக்குனர் என்று சொல்லலாம். அவ்வளவு நேர்த்தியாக செதுக்கியிருக்கிறார்.

தொய்வில்லாத காட்சிகள், சாட்டையடியான வசனங்கள் என ஒவ்வொரு வினாடியிலும் பலிச்சிடுகிறார். நாயகன் சிறுவனாக இருக்கும் போது அவனின் நினைப்பு முழுக்க செருப்பு மீதே இருப்பதும் கணவில் ஒரு ஆலமர விழுதில் கட்டித் தொங்கும் செருப்புகளை எட்டிப் பிடிக்க தாவித்தாவி முயற்சிக்கிறான். அப்படியே தாவிக்கொண்டிருக்கும் போதே அவனை பெரியவனாக மாற்றியிருப்பது இயக்குனரின் சிறந்த‌ சிந்தனை. அதாவது பெரியவன் ஆகியும் கூட செருப்பு அவனுக்கு எட்டாக்கணியாகவே இருக்கிறது. ராணுவத்தில் சேர்ந்தவுடன் அவர்கள் கொடுத்த சீருடையைக் கீழே வைத்துவிட்டு செருப்பை மட்டும் எடுத்து கண்குளிரப் பார்த்து அதன் மீது கண்ணீர்த் துளிகளைச் சிந்தவிடுவதும் அதை கண்களில் ஒற்றிக்கொள்வதும் ஒரு இயலாதவனின் செய்கையாக காட்டியிருப்பது அத்தோடு அவனின் பின்கதையைச் சொல்வது என அனைத்து பிரேமிலும் சாதித்து சாதிக்கு சவுக்கடி கொடுத்துவிட்டார் இயக்குனர் பொன்.சுதா.

ஒளிப்பதிவாளர் இராசாமதி இந்தப் படத்தை பதிவெடுத்திருக்கிறார். சொல்லவே வேண்டாம். மிக்க சிறப்பு. இசை ஓரளவிற்கு நன்றாக வந்திருக்கிறது. இசையமைப்பாளர் யார் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. படத்தில் நாயகனுக்கு கதை சொல்லும் பின்னனிக் குரல் கவிஞர் அறிவுமதியுடையது. நன்றாக இருக்கிறது.

ஆக நடந்த கதை இன்னமும் நடந்து கொண்டிருக்கும் கதை தான்.